PL | EN

Ziemia i Woda

Ceramika, 2015
Współpraca z Eweliną Birut, Katarzyną Mazurek, Aleksandrą Osowską, Patrycją Śliwińską
www.foodthinktank.pl
*Realizacja w ramach projektu „Ziemia i Woda” Food Think Tank

Ziemia - glina zawiera wodę, która ją uplastycznia i umożliwia kształtowanie. Proces wypału pozbawia glinę wody, utrwalając nadaną formę. Powstałe w ten sposób naczynia służą temu, by znów wodę przechować. Archetypiczne, minimalistyczne formy wydobywają walory ceramicznego tworzywa – jego kolor oraz strukturę. Dzbany i karafki posiadają ledwo dostrzegalny, ale wyczuwalny pod palcami detal, jakim są punktowe skupiska bezbarwnego szkliwa, imitujące rosę.

Rytuałowi picia kawy towarzyszy seria porcelanowych naczyń. Poprzez płynną linię krawędzi każdego z nich, zestaw wywołuje wrażenie falowania. W naczynie wpisany jest moment inicjacji, bo zanim spełni ono swą funkcję, wymaga od użytkownika chwili uwagi i skupienia. Nieregularny, organiczny kształt wymusza dostosowanie czarki do kształtu dłoni oraz obserwację kierunku przepływu cieczy. Zróżnicowanie grubości ścianek wpływa na stopień przewodzenia ciepła. Z każdym naczyniem należy więc najpierw oswoić się przez chwilę. Wrażeń zmysłowych, szczególnie haptycznych, dostarcza powierzchnia o zróżnicowanych proporcjach gładkości i chropowatości.

Przykład możliwości manipulacji ceramicznym tworzywem stanowią miski na bulion. Charakterystyczne rozerwanie ścianki wzdłuż i sklejenie „na zakładkę” nie jest tylko zabiegiem estetycznym utrwalającym to działanie, ale przede wszystkim służy temu, by zmniejszyć nieco górną średnicę, dzięki czemu potrawa dłużej utrzyma swą temperaturę.

Mroczny klimat, przywodzący skojarzenia z czeluściami jeziora, wywołują naczynia inspirowane formami tworzonymi przez naturę w wyniku działania wody na ziemię. Wewnątrz misek znajdują się kolce, na których osadzone są kawałki mięsa zwierząt jeziornych jednocześnie odseparowane od wody smakowej, zgromadzonej na dnie. Do spożycia płynu nie używane są łyżki. Aby wodę wypić, konieczne jest zetknięcie miski z ustami. Użytkownik narażony jest na ryzyko ukłucia, choć stawka jest wysoka.

Talerze na przystawki/przerywniki o organicznych, chropowatych strukturach oddziałują na doznania sensoryczne, także smakowe. Wykonane są z surowej gliny, co wymusza ostrożne obchodzenie się z nimi. Glina jest na tyle wytrzymała, że może pełnić funkcję naczynia i na tyle krucha, że łatwo je stłuc, do czego namawiani byli goście po spożyciu posiłku. Tym samym w imię równowagi surowiec mógł zostać zwrócony tam, skąd pochodził.

TOP

Sad i Ogień

Ceramika, 2014
www.foodthinktank.pl
*Realizacja w ramach projektu
„Sad i ogień” Food Think Tank

Skłaniając się ku prymitywnym sposobom wytwarzania, zastosowałam technikę „lepienia z ręki”, bez użycia narzędzi. Prosta, neutralna forma naczyń umożliwia skupienie uwagi na ich zawartości, ale także dostrzeżenie struktury czerepu, pozostawionej przez ślady palców, przypominając o wartości pracy rąk, wysiłku i czasu poświęconego na wykonanie tych unikatowych przedmiotów. Miejscami chropowata faktura oraz dominująca czerń, z całym bogactwem różnic tonalnych, subtelną grą kontrastów – światła i cienia, matu i błysku, wywołują skojarzenia, jakby naczynia zostały wyciągnięte prosto z ogniska. Ceramika doskonale wpisuje się w tytułowy ogień, gdyż to on utrwala określone momenty procesu – gesty, które ją ukształtowały oraz wydobywa naturalne właściwości materiału. Zbędna jest tu wszelka stylizacja, która bywa pokusą dla projektanta, a dla artysty stanowi naturalną strategię działania. Moja praca nad projektem polegała na dzieleniu się z innymi swoimi umiejętnościami i czasem – to najcenniejsze, co mogę podarować drugiemu człowiekowi. Działania grupy Food Think Tank, w których istotna jest kompatybilność wszystkich elementów, uczą pokory, słuchania, pogłębionej refleksji oraz kompromisów na rzecz wspólnego dobra. Wszelkie osobiste dylematy rozwiewa motto: „wszystko musi się ze sobą zgadzać”.

TOP