Wada produkcyjna, w wyniku której uszko zostaje częściowo odklejone od korpusu. Zamiast wylądować na złomowisku w fabryce, kubek trafia na półkę użytkownika, pełniąc rolę pojemniko-wieszaka.

Naczynie użytkowe nawiązujące do urządzenia sanitarnego – ubikacji kucanej, popularnej w Europie Zachodniej. Ukształtowanie powierzchni wraz z elementem antypoślizgowym staje się przydatne również w nowym obliczu, a sama forma sprzyja komponowaniu potraw na płaszczyźnie.

Podczas wypału ceramiki, by uniknąć deformacji niektóre naczynia „paruje się”, czyli symetrycznie umieszcza na sobie. Identycznemu zabiegowi poddane zostały „Parówki”, z tą różnicą, że niekiedy zamiast dwóch identycznych naczyń występują kombinacje różnych, trwale zespolonych.

Docelowo projekt przewiduje silikonowe zakończenia rantów, które umożliwią dowolne spiętrzanie filiżanek i kubków, dzięki czemu użytkownik sam zdecyduje o kształcie i wielkości naczynia. Taka regulacja pomoże np. dostosować wielkość wazonu do długości kwiatów.

Użycie pieczątki stosowanej przez bolesławieckie zakłady ceramiczne dla podkreślenia wartości ręcznie zdobionych wyrobów. Stempel zmienia swoją funkcję i przejmuje rolę dekoracji. Ingerencja w zapis każdego z elementów dopełnia jego sens.

Broszka, porcelanowa biżuteria w formie klipsów – sklepowych zabezpieczeń odzieży przed kradzieżą. Przyciąga uwagę nie tylko ochroniarzy. Sprawdzone!

Konfrontacja z obcokrajowcami poddała pomysł potraktowania narodowych przywar z dystansem. Powstały obiekty łączące fragmenty wyrobów przemysłowych z unikatowymi formami. Organiczne elementy są odciskiem dziur w drogach i chodnikach („pamiątkach” z Polski). W obliczu obecnych zmian gospodarczych istnieje nadzieja, że staną się one jedynie reliktem przeszłości.

Płytka ścienna z imitacją struktury tektury. Namiastka domu, paralelizm symboli: schronienia stałego (płytka) i tymczasowego (tektura). Odniesienie do szeroko pojętego zjawiska społecznego, jakim jest bezdomność.

Podłogowa płytka z imitacją struktury szmaty – włókniny. Ceramiczna „wycieraczka” nie spełnia swojej funkcji (wspomaganie w utrzymaniu porządku), a więc pod tym względem jest bezużyteczna. To igranie ze zmysłami, konfrontacja z ludzkimi nawykami, przyzwyczajeniami, które zostają zderzone z iluzją.

Obiekty dekoracyjne, jakimi są figurki porcelanowe eksponuje się zwykle w najbardziej reprezentacyjnych miejscach wnętrza. Tradycyjne dostojne pozy zostają zastąpione wstydliwymi, bardzo osobistymi gestami (dłubanie w nosie, depilacja pach, bikini, poprawianie ułożenia bielizny na ciele, zakładanie rajstop, wyciskanie pryszczy itp.). Figurki wydają się być zastygłymi postaciami „przyłapanymi” w sytuacji intymnej. Czy nadal znajdzie się dla nich miejsce na głównej półce w salonie?

Projekt nawiązuje do figurek rokokowych, silnie związanych z naturą. Wtedy też nastąpiło wyraźne rozluźnienie dotychczasowej postawy obyczajowej. „Cały klimat rokoka był podporządkowany pragnieniom kobiety, przez nią, a przynajmniej dla niej był stworzony” W. Tomkiewicz, Rokoko, Warszawa 1988, s. 21.

Docelowo projekt zakłada realizację figurek z porcelany.

Patera na owoce i warzywa w formie trójkąta bilardowego (przyrządu używanego do ustawiania bil na stole bilardowym na początku meczu). Reguły gry są proste: strzał przez żołądek do serca. Start!

Materiałem, z którego wykonane są szaliki jest włóknina, stosowana głównie do produkcji czyściwa. Składają się na nią pozyskane z recyklingu zniszczone ubrania, pełniące ważną rolę w obiegu surowców wtórnych. Rzecz (szmata), która kojarzy się z czymś niehigienicznym, będącym siedliskiem zarazków i brudu, funkcjonuje jako odzienie mające bliski kontakt z ciałem.