Próba tropienia unikalności w procesie masowej produkcji. Przemysłowe wyroby, które podczas wypału uległy destrukcji - skleiły się ze sobą w wyniku błędów technologicznych, technicznych i tych, na które wpłynął czynnik ludzki.

Poszczególne obiekty lub ich elementy wchodzą ze sobą w swoisty dialog, budując trwałe relacje. Przypadkowo powstałe konfiguracje przedmiotów są hybrydowymi formami, zepchniętymi na margines przemysłowej produkcji. Przeniesione w zupełnie inną przestrzeń nabierają dodatkowych znaczeń. Próba personifikacji tych tworów prowadzi do budowania niezliczonej ilości historii.

Podczas mechanicznego formowania wyrobów z nadwyżki porcelany powstają odrzuty w postaci cienkich pasków. Zamiast poddania ich powtórnemu przemieleniu w płynną masę, stają się one surowcem do stworzenia dodatkowych obiektów użytkowych, zachowujących „odpadowy” charakter materiału.

Dekoracja naczyń naśladuje oznaczenia towarów (numer partii, gatunek itp.) stosowane w ostatnim etapie produkcji porcelanowych wyrobów (sortowanie). Te przemysłowe informacje, niezrozumiałe i jednocześnie nieistotne dla użytkownika, zostają utrwalone w postaci kalkomanii, stając się integralnym elementem naczynia. Poprzez zmianę kontekstu zupełnie zatraca się ich sens.

Zmiana funkcji gotowych obiektów. Wystarczy niewielka ingerencja - połączenie dwóch jednakowych pokrywek od WAZ, a otwór na chochlę przeistacza się w otwór na kwiaty.

Obecnie wyraźne są dwie skrajne tendencje: zalew rynku przez materiały jednorazowe i powrót do materiałów trwałych. Obie rządzą się własnymi prawami, ale czy muszą się wykluczać?

W skład zestawu wchodzą:
deska do podawania i krojenia pieczywa
5 pojemników na przyprawy sypkie
3 miski do podawania sałatek
2 pojemniki na przyprawy płynne
4 porcjówki

Odwołanie do bolesławieckiej tradycji dekoracji stempelkowej. Motyw małpy internetowej naśladuje klasyczne kółka i kropki. Zderzenie specyfiki pracy ręcznej (przypadkowości, unikatowości) oraz pracy mechanicznej (uporządkowania, standaryzacji).

W przeciwieństwie do surrealistycznej futrzanej filiżanki Meret Oppenheim obiekt „Owłosiono” przypomina skórę człowieka o nieokreślonej płci, zawierając jednocześnie pierwiastek męski i żeński. Pojedyncze włosy niewiadomego pochodzenia są mocno zintegrowane z ceramicznym podłożem. Zarost nie jest dostrzegalny przy pierwszym kontakcie. Uwidacznia się dopiero po baczniejszym przyjrzeniu. Ten drobny, ale jakże obsceniczny detal odwołuje się do naszych uprzedzeń. To, co zwykle obrzydza podczas spożywania posiłku (np. pływający włos), zostaje trwale wpisane w naczynie. Mimo to nadal pozostaje ono użytkowe. Jest to wyjście naprzeciw popularnej (nad)estetyzacji.

Seria porcelanowych naczyń inspirowanych strukturą wyrobów rękodzielniczych. Kubki są bardzo proste w formie, dzięki czemu naszą uwagę przyciągają faktury znajdujące się pośrodku naczynia, wydobyte przez subtelną grę światła i cienia. Ten element dekoracyjny, imitujący surowce naturalne (papier, wiklinę, drewno, len) zwiększa jednocześnie chwytność naczynia i dostarcza wrażeń zmysłowych.

Nieodwracalne uszkodzenie wyrobu staje się inspiracją do graficznego przekazu. Przewrotne działanie mające na celu przywrócenie odpadów do obiegu (użytkowania) poprzez graficzny, bezpośredni komunikat obnażający charakter defektu wyrobu.

Dekoracja według autorskich projektów zaproszonych do współpracy artystów.