PL | EN

Natura ludzka

2020, instalacja site-specific, glina, płytki ceramiczne, szyba, oset
Wystawa „Królestwo” – SIC! BWA Wrocław

Pojęcie „natura ludzka” odnosi się do cech przypisanych wyłącznie naszemu gatunkowi. Za jej specyfikę można uznać m. in. określenie ‘sub specie aeternitatis’, czyli traktowanie spraw w odniesieniu do wieczności. Sens życia człowieka opiera się na przekonaniu o ciągłości i założeniu trwania ludzkiego gatunku. W kontekście wystawy „Królestwo”, która przedstawia wizje świata po erze człowieka, praca ukazuje porażkę homo sapiens. Człowiek jest w niej obecny jako powidok. Pozostały po nim jedynie ślady w postaci trwałych ingerencji w porządek natury. Pierwszy z nich to zielnik -metafora dążenia człowieka do posiadania pełnej wiedzy na temat świata roślin, umożliwiającej sprawowanie nad nim kontroli i wykorzystywanie do własnych celów. Drugi element, gliniane kafle, reprezentuje eksploatację zasobów ziemi i przetwarzanie ich w habitat ludzki. Trzeci ślad to skamieliny zwierząt - węża pożerającego własny ogon oraz ryby połykającej plastikowy śmieć. W warstwie symbolicznej przywołują one nieskończoność cyklu ciągłego odradzania się. Ich obecność przypomina o fakcie, że człowiek jest jedynym gatunkiem posługującym się językiem symboli. Relikty przeszłości są jednak świadectwem jego krótkowzroczności, zachłanności, fetyszu władzy, ostatecznie ukazując go jako istotę słabą. Przemocowe podporządkowywanie świata przyrody przez człowieka napotyka na opór materii. Na hedonistycznych fundamentach wyrastają osty (rośliny ruderalne, zasiedlające podłoża zmienione przez człowieka). Są one znakiem potępienia, symbolem buntu świata wobec nieposłuszeństwa gatunku ludzkiego. W witrynie galerii odbijają się sylwetki odbiorców wraz z ich otoczeniem. Oba światy przenikają się, co skłania do zrewidowania naszego stosunku do świata natury.

TOP

Pospolite wzruszenie

2020, akcja społeczna

Działanie jest kontynuacją akcji społecznej „Czarne łzy", zainicjowanej w 2016 roku przez Protest Kobiet. Symbol czarnej łzy wykorzystywany jest w obronie praw kobiet jako wyraz tęsknoty za wolnością. Ten zapożyczony motyw ma obrazować także cierpienie i tragedie, które rozgrywają się za drzwiami domów. Działanie polega na zapraszaniu ludzi do umieszczenia na zewnętrznej stronie drzwi swoich domów (najlepiej pod wizjerem) czarnej łzy wykonanej z dowolnego materiału, np. tektury. Gest ten jest wyrazem solidarności z osobami doświadczającymi przemocy. Według statystyk nasiliła się ona dramatycznie w związku z nakazem pozostania w domach z powodu pandemii koronawirusa. Problem dotyczy głównie kobiet i dzieci. Symboliczne łzy, obecne w przestrzeni klatek schodowych, manifestują sąsiedzką czujność na akty przemocy oraz gotowość do interweniowania na rzecz pokrzywdzonych.
XI. Nie bądź obojętny > wykonaj czarną łzę > umieść ją na drzwiach swojego domu > zrób zdjęcie > opublikuj je w Internecie oznaczając #StopPrzemocyDomowej #CzarneLzy #NieBadzObojetny > zachęcaj innych do udziału w akcji > reaguj zawsze, kiedy jesteś świadkiem przemocy.

TOP

Kamienie, które płaczą

2020, instalacja, ceramika, sznurek

Praca jest symbolicznym przyłączeniem się do akcji społecznej Czarne łzy", zainicjowanej w 2016 roku przez Protest Kobiet. Akcja ta wspomaga protesty i demonstracje dotyczące praw człowieka. Jej znak rozpoznawczy – czarna łza – nawiązuje do symboliki tatuażu więziennego, w którym łza na policzku oznacza tęsknotę za wolnością. Instalacja składa się z dwóch zmultiplikowanych elementów – prymitywnego narzędzia tnącego i sznurka. Według naukowców są to jedyne przedmioty niezbędne człowiekowi do przetrwania w ekstremalnych warunkach. Projekt prezentowany był w przestrzeni Muzeum Archeologicznego. Wybór tego miejsca jest nie tylko oczywistym nawiązaniem do kluczowego elementu instalacji tj. pięściaka, ale także przypomnieniem faktu, że naruszanie ludzkiej godności ma długą historię.

TOP

Znieczulica

2019, obiekt (drewno, tkanina, szkło, druk na folii), instalcja dźwiękowa (tkanina, łóżko, głośnik), 17’17’’, loop
Współpraca: Andrzej Jóźwik
Przegląd Sztuki Survival 17 „Utajone” – Pod Ciśnieniem, Aleja Wiśniowa 36, Wrocław


movie

Praca składa się z dwóch elementów: instalacji dźwiękowej „Operacja na otwartym sumieniu” oraz obiektu „Wejście w skórę”. Stawiam w nich diagnozę o istnieniu epidemii znieczulicy, która objawia się brakiem wrażliwości na cierpienia, potrzeby i odczucia innych. Życie, szczególnie w dużym mieście, polega na nieustannej nauce ignorowania różnych bodźców, dystansowania się, niewrażliwości. Wykorzystując prywatną historię, obnażam zjawisko znieczulicy, jednocześnie skłaniając odbiorcę do refleksji nad własnym postępowaniem wobec przemocy. Wydobywające się z głośnika dźwięki to strzępki wypowiedzi – nagrania moich bliskich odpowiadających na pytanie (którego ostatecznie nie byłam w stanie zadać wprost) dlaczego nigdy nie reagowali, wiedząc, że mój ojciec stosuje przemoc wobec rodziny. Szkła mikroskopowe – próbki z imitacją siniaków – przyłożone do ciała, pozwalają na symboliczne wejście w skórę osoby doświadczającej przemocy.

TOP

Propaganda

2019, 7,5 x 140 cm
Wystawa „Wystawa Wzorowa” – Galeria Entropia, Wrocław 

„Zasadniczą tkankę tej, wpisującej się w ogólnopolski rok matematyki (2019), wystawy stanowią wzory, rozumiane jako wyrażenia formalne, równania czy też zapisy symboliczne. Zaproszeni do udziału w wystawie artyści, zgodnie z właściwą sobie swobodą twórczą, rozkruszają jednak ów sztywny schemat matematycznych, fizycznych bądź chemicznych formuł i ukazują wzory również jako powtarzalne układy geometryczne, jako zapisy ścieżek ruchu, jako układy odniesienia, formy idealne, czy też swoiste miary. Choć punkt wyjścia stanowią tu nauki ścisłe, tym co w efekcie otrzymujemy jest prawdziwa poezja znaku, pełna subtelnych łamigłówek oraz pojęciowych i wizualnych metafor (…).”
Fragment tekstu kuratorskiego Jakuba Jernajczyka i Alicji Jodko

TOP

Nietolerancja

2019, 10 x 40 cm
Wystawa „Wystawa Wzorowa” – Galeria Entropia, Wrocław 

„Zasadniczą tkankę tej, wpisującej się w ogólnopolski rok matematyki (2019), wystawy stanowią wzory, rozumiane jako wyrażenia formalne, równania czy też zapisy symboliczne. Zaproszeni do udziału w wystawie artyści, zgodnie z właściwą sobie swobodą twórczą, rozkruszają jednak ów sztywny schemat matematycznych, fizycznych bądź chemicznych formuł i ukazują wzory również jako powtarzalne układy geometryczne, jako zapisy ścieżek ruchu, jako układy odniesienia, formy idealne, czy też swoiste miary. Choć punkt wyjścia stanowią tu nauki ścisłe, tym co w efekcie otrzymujemy jest prawdziwa poezja znaku, pełna subtelnych łamigłówek oraz pojęciowych i wizualnych metafor (…).”
Fragment tekstu kuratorskiego Jakuba Jernajczyka i Alicji Jodko

TOP

Tablerror

2019, instalacja performatywna, wideo, 3'12''
Współpraca: Alicja Kielan, Food Think Tank
18. Biennale Sztuki Mediów WRO „Czynnik ludzki” – Piekarnia, Wrocław


movie

Aranżacja stołu bankietowego za pomocą naczyń pozyskanych z Fabryki Porcelany Kristoff. Kluczem selekcji przedmiotów było niespełnianie przez nie przemysłowych standardów ze względu na rozmaite wady. Dzięki przeniesieniu tych ułomnych naczyń z taśmy produkcyjnej na stół, użytkownicy mieli szansę doświadczyć materialnego świata, który wymknął się spod kontroli człowieka. W dobie kryzysu klimatycznego stoimy przed koniecznością przedefiniowania standardów, większej wyrozumiałości dla niedoskonałości, zmiany kryteriów piękna. Czy jesteśmy na to gotowi?

TOP

#jb

2018, instalacja, witraż
Przegląd Sztuki Survival 16 „Kapitał” – pałac Waldenberg-Pachalych, Wrocław

„Jebać biedę” to zwrot funkcjonujący w mowie potocznej i w internecie, rozpropagowany w formie hashtaga #jb. Wyraża ordynarną pogardę dla biedy i podziw dla tego, co drogie i luksusowe. Zwrot ten jest często ironicznie używany przez osoby pretendujące do wyższego statusu, który jednak znajduje się poza ich zasięgiem. Skrót „jb” równie dobrze mógłby oznaczać „jebać bogactwo”. Takie zjawisko (pretendowania do niższego statusu) znane jest m. in. pod postacią „poor chic” (estetyka ubóstwa) lub „poor turism”. W obu przypadkach mamy do czynienia z pragnieniem bycia kimś innym niż się jest. Projekt zrealizowany w formie witrażu wtapia się w istniejącą architekturę i stylistykę budynku. Wirtualny komunikat został zmaterializowany za pomocą technik rzemieślniczych utożsamianych z wysoką i ponadczasową wartością materialną (m. in. ze względu na unikatowość), stojącą w kontraście do efemerycznej formy hashtaga (#), o sile której decyduje popularność i ilość powieleń.

TOP

Cisza

2017, obiekt, kamień, tkanina, elementy pasmanteryjne, drewno, papier, 12 x 10 x 35 cm

Instalacja nawiązuje do kolekcji minerałów Joanneum - Muzeum Historii Naturalnej w Graz, w pobliżu którego praca była prezentowana po raz pierwszy. W obliczu licznych protestów na świecie i ich rozmaitych przejawów, rodzi się pytanie o skuteczność, a także etykę form obywatelskiego (nie)zaangażowania. Mamy do czynienia z całym spektrum postaw – od rzucania kamieniami po wymowne milczenie. Czy aby na pewno jest ono złotem? „Choćbyśmy siedzieli cicho i bez słowa, jak kamienie, wówczas i tak działalibyśmy przez naszą bierność” Jean-Paul Sartre.

TOP

Punkt widokowy

2017, instalacja, kurtyna PCV z nadrukiem
Rezydencja – Centrala Art Gallery, Birmingham (Wielka Brytania)


movie

Na otwartej przestrzeni zainstalowana została charakterystyczna dla okolicznych zakładów przemysłowych kurtyna, w subtelny sposób przekłamująca wyodrębniony kadr. Praca odnosi się do jednego z największych obecnie zagrożeń społecznych – zjawiska „fake news’ów”. Żyjemy w świecie postprawdy, napędzanej coraz bardziej wyrafinowanymi manipulacjami obrazów, w świecie globalnego kryzysu zaufania.

TOP