PL | EN

Powidok

Video, 2016

*Realizacja w ramach wystawy „Widmo” - Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice 


movie
TOP

Rękoczyny

Instalacja, 2016
Współpraca z Beatą Kwiatkowską

*Realizacja w ramach Przeglądu Sztuki Survival 14 - Fabryka Automatów Tokarskich, Wrocław


movie

Tytuł odnosi się zarówno do cenionej pracy ręcznej, rękodzieła, jak i czynów nacechowanych negatywnie. W obu przypadkach moc sprawczą mają ręce. W Fabryce Automatów Tokarskich każda para rąk jest istotna dla ostatecznego efektu w produkcji. Praca zapewnia zatrudnionym osobom godne życie, jednocześnie skutkuje uszczerbkiem na zdrowiu - niszczy dłonie do tego stopnia, że zacierają się linie papilarne.
W punkcie wydawania narzędzi odwiedzający mieli możliwość wypożyczenia elementów odzieży roboczej, w której mogli poruszać się po terenie hali produkcyjnej. Dzięki oddziaływaniu na wiele zmysłów, w opustoszałej przestrzeni ich wyobraźnia rysowała kontury postaci z „rękami pełnymi roboty”. Słuchawki, zamiast wygłuszać, stały się źródłem dźwięku – odgłosów maszyn i wypowiedzi pracowników, dotyczących znaczenia ich rąk. Czas trwania słuchowiska odpowiadał długości przerwy w pracy. Rękawice zostały pozbawione funkcji ochronnej i poprzez umieszczony w ich wnętrzu papier ścierny, sprawiały ból, dyskomfort. Po ich zdjęciu na dłoniach pozostawał srebrny pył, który na długo utrzymywał w pamięci usłyszane historie pracowników fabryki, m. in. o rękach, na których widać rany, blizny, zwyrodnienia, rękach, które potrafią być czułe i delikatne, służą do komunikacji z siłą wyższą, zdradzają przyszłość, czasem „opadają”, innym razem „nie wiadomo, gdzie je włożyć”.

TOP

Hug

Wrocław 2015
www.hugmosty.pl

*Realizacja w ramach Programu „Mosty” Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016


movie

Hug to wielowymiarowy projekt, którego tematem jest problem wykluczenia. Działania z nim związane odbywały się we Wrocławiu od kwietnia do czerwca 2015 roku. Przyczynkiem do rozmów z napotkanymi przypadkowo osobami było otwarte pytanie: W jaki sposób dotyka Cię problem wykluczenia społecznego? W trakcie udzielania odpowiedzi każdy z pytanych miał możliwość odciśnięcia swojej dłoni w plastycznej porcelanie, która później została wypalona w piecu. Tak powstałe odciski nabrały trwałości i stały się poręczami na jednym z wrocławskich mostów. Przeprawa, z racji wąskiej konstrukcji, zmuszała przechodniów do chwycenia za barierkę – dokonania symbolicznego aktu uścisku i pojednania z wykluczonymi, których nagrane i odtwarzane wypowiedzi można było usłyszeć. Projekt osadza się na styku socjologii, antropologii, etnografii, animacji kultury i bada sposób, w jaki sztuka i dizajn mogą przyczyniać się do społecznej zmiany.

TOP

Zabezpieczenie

Ceramika, 2015

*Realizacja w ramach projektu kuratorskiego Dy Tagowskiej Szaberland", Przegląd Sztuki Survival 13 - Koszary Oddziału Prewencji Policji, Wrocław

Przewrotna sytuacja, w której porcelanowe elementy w kształcie klipsów, oryginalnie służących do zabezpieczania towaru sklepowego przed kradzieżą, same w sobie stały się obiektami pod ochroną – zyskując tym samym status obiektów pożądania. Jednak obowiązujące zasady zachowań w relacji dzieło-odbiorca, uznające dany czyn za wykroczenie lub przyzwolenie, nie do końca były jasne. Donośny charakterystyczny dźwięk, wyzwalany poprzez czujniki ruchu, osaczał i zarazem onieśmielał część osób, ale też nie powstrzymał innych od zawłaszczenia ceramicznych przedmiotów - właściwie do niczego nieprzydatnych, ale przecież naznaczonych galeryjnym blichtrem. Być może troje drzwi do pomieszczenia, zwiększające prawdopodobieństwo przyłapania na gorącym uczynku, paradoksalnie wodziły na pokuszenie. Być może sumienia pozostawały nieskazitelnie czyste. Kradzieże, poza podejrzliwym i oceniającym wzrokiem współobecnych, nie były w żaden sposób egzekwowane. Jednocześnie tłum ułatwiał potencjalne uchylenie się od odpowiedzialności.
Jedna z osób w prywatnej wiadomości przesłała mi zdjęcie swej zdobyczy, opatrując komentarzem: „musiałem”. Kilka osób dobrowolnie przyznało się do „winy”, ale tylko połowa z nich zwróciła łup.

TOP

Purity

Płytki gresowe, 2011-2015

Projekt stanowi niemal niezauważalną interwencję w przestrzeń galerii dopóty, dopóki przemieszczający się goście nie pozostawią na nim śladów swojej obecności. W wyniku użytkowania sterylnych, białych, lśniących płytek podłogowych fragmenty powierzchni tworzące napis ulegają zabrudzeniu, dzięki czemu staje się on w ogóle widoczny. Jednocześnie poprzez zintegrowanie z brudem słowo ‘purity’ zatraca swoje znaczenie. Tworzy się antynomia, swoisty oksymoron. Obiekt jest świadectwem upływającego czasu, wraz z którym zyskuje nową wartość. Brud, uważany za produkt uboczny codziennego życia i w wielu sferach objęty tabu, staje się tu elementem pożądanym, niezbędnym do odczytania przekazu.

TOP

To, co zostało

Papier ceramiczny, 2x2x4 cm, 2014

To, co zwykle odrzucane, zostaje ocalone i utrwalone w szlachetnym materiale, by skłonić do refleksji nad tym, co pozostawiamy w tyle. Brak tu kart sukcesywnie zapełnianych notatkami, planami, marzeniami, które z biegiem czasu stają się formą dokumentu, pamiętnika, umożliwiającego weryfikację sukcesów i porażek. Czynność odrywania rogów kart odzwierciedla upływ czasu, służy temu, by błyskawicznie otworzyć kalendarz na stronie z aktualną datą. Nie dla wszystkich jednak znaczy to samo – dla jednych jest oczekiwaniem na coś, co dopiero ma nadejść, dla innych odliczaniem dni minionych.

TOP

Tester

Akcja / obiekt, 2012

*Realizacja w ramach Przeglądu Sztuki Survival 10 - Stadion Oławka, Wrocław

Aranżacja perfumeryjnego stoiska w sportowej łaźni wprowadza gości w zakłopotanie. Hostessa zachęca do przetestowania i zaaplikowania wydzieliny, będącej mieszanką potu członków drużyny piłkarskiej. Pot, uważany za afrodyzjak i rodzaj fetyszu, w przypadku graczy stanowi symbol walki, wysiłku, męstwa. Opakowany w szklaną materię, dla jednych staje się obiektem pożądania a dla innych obrzydzenia.

 

TOP

Od dobrobytu do odbytu, przez odbyt w niebyt

Porcelana malowana naszkliwnie, 2014

Klasyczne naczynia stołowe zazwyczaj posiadają dekoracje w formie ckliwych motywów floralnych, geometrycznych ornamentów lub sielskich scen rodzajowych. Tu źródło inspiracji tła dla przyszłych dań pochodzi z obrazów kanału odbytu – wyników badań ultrasonografii przezodbytowej TAUS.
Jest to komentarz do zjawiska kompulsywnej konsumpcji (zarówno w znaczeniu nabywania dóbr, jak i spożywania i trawienia pokarmów) przewyższającej znacznie realne potrzeby. Przyjemność jest tylko chwilowa – piękne potrawy wkrótce i tak przeistoczą się w nieokreślonego kształtu materię o równie nieokreślonej konsystencji. Oto przed oczami stołowników jawi się końcowe ogniwo łańcucha konsumpcji.

TOP

Obiekt z otworem

Porcelana, 2014


na marginesie [pdf]

Obiekt, wykonany ze szlachetnego materiału, zwanego „białym złotem”, stanowi swoistą karykaturę przedmiotu użytkowego. Znajdujący się w jego centralnej części dość sugestywny otwór, jest na tyle mały, że trudno przypisać przedmiotowi jakąkolwiek funkcję użytkową, a mimo to silnie oddziałuje w sferze interpretacji. Nasuwa skojarzenia z ciałem, z jego niedoskonałościami, które w naszym kręgu kulturowym są nierzadko tematem tabu, poza tym nieodłącznie związany jest z procesami konsumpcji. To, co zazwyczaj intymne, wewnętrzne, prywatne, w pracy tej zostaje wyeksponowane, niejako przesuwając granice intymności. Dzięki otworowi przedmiot zostaje zanimizowany. Budzi skrajne emocje – od zawstydzenia począwszy, na pożądaniu i chęci posiadania skończywszy. Wrażenie, jakie wywołuje w odbiorcach, odnosi się niejako do nas samych, do naszej fizyczności i powierzchowności traktowania ciała, a także do sterowania procesami, utrzymującymi jego kondycję (jedzenie, wydalanie). Odraza w połączeniu z materialnym pragnieniem czyni ten bezużyteczny przedmiot tym, czego nie chciałoby się chcieć posiadać, a jednak.

TOP

Nie na miejscu

Prototyp, materiał docelowy: porcelana, 2014

Górna i dolna część obiektu, wyraźnie oddzielone i skontrastowane, zdają się nie przystawać do siebie, a jednak w całości uzupełniają się, tworząc zarys formy przywodzącej na myśl rzecz o charakterze zbiornika – naczynia i worka zarazem.
Worek na śmieci, przynależący zarówno do sfery prywatnej (służąc jako pojemnik na odpady w gospodarstwach domowych), jak i publicznej (wystawiany przed domami, w okolicach kontenerów na śmieci), wtopił się w codzienność do tego stopnia, że prawie nie zauważamy jego tymczasowej obecności na ulicach; jest efemerycznym elementem miejskiego krajobrazu. Z kolei okazałe wazy od zarania dziejów są dobrami luksusowymi, pełniącymi funkcję dekoracyjną, określającą status ich właściciela i dlatego też eksponuje się je w najbardziej reprezentacyjnych miejscach domu. Przekazywane z pokolenia na pokolenie, konstytuują wartości rodzinne oraz obyczaje.
Mamy do czynienia jednocześnie z przedmiotem prozaicznym, „przedmiotem najniższej rangi”, który cieszy dopiero wtedy, kiedy zniknie z pola widzenia oraz z przedmiotem pożądania, napawającym pięknem, niosącym wartości emocjonalne i będącym synonimem trwałości, stabilności. Oba „pojemniki” w swym wnętrzu przechowują znaczenia, wydobywane przez subiektywne czynniki przeżycia estetycznego, skojarzeniowego oraz doświadczenia kulturowe odbiorcy. Zespolenie ich w jedność rodzi ambiwalencję.

TOP