PL | EN

Chcę Ci jeszcze powiedzieć, że…

2016, akcja, wideo, 16'39''
Współpraca z Marcinem Wokanem
Realizacja w ramach projektu Pociąg do sztuki" -
Wrocław-Drezno


movie

Kto z nas choć raz w życiu nie odczuł żalu z powodu nie przekazania ważnego komunikatu bliskiej osobie? Co sprawia, że tego nie robimy i skąd w nas pewność, że jeszcze nadarzy się ku temu okazja? Dlaczego odwlekamy te sytuacje w czasie? Podróż to doskonały moment na rachunek sumienia i zarazem dość bezpieczna dla tegoż sumienia okoliczność. Było, minęło - myślimy - zrobię to następnym razem. Czy deklaracje te mają odzwierciedlenie w czynach?

TOP

Hug

2015, akcja, instalacja – metalowa poręcz z porcelanowymi elementami, wideo, 8'29''
Realizacja w ramach Programu „Mosty” Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016


movie

Hug to wielowymiarowy projekt, którego tematem jest problem wykluczenia. Działania z nim związane odbywały się we Wrocławiu od kwietnia do czerwca 2015 roku. Przyczynkiem do rozmów z napotkanymi przypadkowo osobami było otwarte pytanie: Czy i w jaki sposób dotyka Cię problem wykluczenia społecznego? W trakcie udzielania odpowiedzi każdy z pytanych miał możliwość odciśnięcia swojej dłoni w plastycznej porcelanie, która później została wypalona w piecu. Tak powstałe odciski nabrały trwałości i stały się poręczami na jednym z wrocławskich mostów. Przeprawa, z racji wąskiej konstrukcji, zmuszała przechodniów do chwycenia za barierkę – dokonania symbolicznego aktu uścisku i pojednania z wykluczonymi, których nagrane i odtwarzane wypowiedzi można było usłyszeć.

TOP

Rękoczyny

2016, instalacja dźwiękowa, 21'03''
Współpraca z Beatą Kwiatkowską
Realizacja w ramach Przeglądu Sztuki Survival 14 - Fabryka Automatów Tokarskich, Wrocław


movie

Tytuł odnosi się zarówno do cenionej pracy ręcznej, rękodzieła, jak i czynów nacechowanych negatywnie. W obu przypadkach moc sprawczą mają ręce. W Fabryce Automatów Tokarskich każda para rąk jest istotna dla ostatecznego efektu w produkcji. Praca zapewnia zatrudnionym osobom godne życie, jednocześnie skutkuje uszczerbkiem na zdrowiu - niszczy dłonie do tego stopnia, że zacierają się linie papilarne.
W punkcie wydawania narzędzi odwiedzający mieli możliwość wypożyczenia elementów odzieży roboczej, w której mogli poruszać się po terenie hali produkcyjnej. Dzięki oddziaływaniu na wiele zmysłów, w opustoszałej przestrzeni ich wyobraźnia rysowała kontury postaci z „rękami pełnymi roboty”. Słuchawki, zamiast wygłuszać, stały się źródłem dźwięku – odgłosów maszyn i wypowiedzi pracowników, dotyczących znaczenia ich rąk. Czas trwania słuchowiska odpowiadał długości przerwy w pracy. Rękawice zostały pozbawione funkcji ochronnej i poprzez umieszczony w ich wnętrzu papier ścierny, sprawiały ból, dyskomfort. Po ich zdjęciu na dłoniach pozostawał srebrny pył, który na długo utrzymywał w pamięci usłyszane historie pracowników fabryki, m. in. o rękach, na których widać rany, blizny, zwyrodnienia, rękach, które potrafią być czułe i delikatne, służą do komunikacji z siłą wyższą, zdradzają przyszłość, czasem „opadają”, innym razem „nie wiadomo, gdzie je włożyć”.

TOP

Powidok

2016, wideo, 3'44''
Realizacja w ramach wystawy „Widmo” - Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice 


movie

Wideo przedstawia aktualny stan miejsca, gdzie zlokalizowany był dawny budynek Muzeum Śląskiego, wzniesiony w latach 1936-39 w Katowicach według projektu Karola Schayera. Otwarcie obiektu dla zwiedzających udaremniła II wojna światowa. W 1940 roku na rozkaz władz hitlerowskich dokonano rozbiórki gmachu. W latach 50. wybudowano tam socrealistyczny biurowiec, istniejący do dziś. Oglądamy go przez filtr – firanę, na której widnieje wizerunek Muzeum Śląskiego.

TOP

To, co zostało

2014, papier ceramiczny, 4 x 2 x 2 cm

To, co zwykle odrzucane, zostaje ocalone i utrwalone w szlachetnym materiale, by skłonić do refleksji nad tym, co pozostawiamy w tyle. Brak tu kart sukcesywnie zapełnianych notatkami, planami, marzeniami, które z biegiem czasu stają się formą dokumentu, pamiętnika, umożliwiającego weryfikację sukcesów i porażek. Czynność odrywania rogów kart odzwierciedla upływ czasu, służy temu, by błyskawicznie otworzyć kalendarz na stronie z aktualną datą. Nie dla wszystkich jednak znaczy to samo – dla jednych jest oczekiwaniem na coś, co dopiero ma nadejść, dla innych odliczaniem dni minionych.

TOP

Zabezpieczenie

2015, instalacja, ceramika, postument, czujnik ruchu, głośniki
Realizacja w ramach projektu kuratorskiego Dy Tagowskiej Szaberland", Przegląd Sztuki Survival 13 - Koszary Oddziału Prewencji Policji, Wrocław

Przewrotna sytuacja, w której porcelanowe elementy w kształcie klipsów, oryginalnie służących do zabezpieczania towaru sklepowego przed kradzieżą, same w sobie stały się obiektami pod ochroną – zyskując tym samym status obiektów pożądania. Jednak obowiązujące zasady zachowań w relacji dzieło-odbiorca, uznające dany czyn za wykroczenie lub przyzwolenie, nie do końca były jasne. Donośny charakterystyczny dźwięk, wyzwalany poprzez czujniki ruchu, osaczał i zarazem onieśmielał część osób, ale też nie powstrzymał innych od zawłaszczenia ceramicznych przedmiotów - właściwie do niczego nieprzydatnych, ale przecież naznaczonych galeryjnym blichtrem. Być może troje drzwi do pomieszczenia, zwiększające prawdopodobieństwo przyłapania na gorącym uczynku, paradoksalnie wodziły na pokuszenie. Być może sumienia pozostawały nieskazitelnie czyste. Kradzieże, poza podejrzliwym i oceniającym wzrokiem współobecnych, nie były w żaden sposób egzekwowane. Jednocześnie tłum ułatwiał potencjalne uchylenie się od odpowiedzialności.
Jedna z osób w prywatnej wiadomości przesłała mi zdjęcie swej zdobyczy, opatrując komentarzem: „musiałem”. Kilka osób dobrowolnie przyznało się do „winy”, ale tylko połowa z nich zwróciła łup.

TOP

Tester

2012, akcja, obiekt – szklany flakon z cieczą

Realizacja w ramach Przeglądu Sztuki Survival 10 - Stadion Oławka, Wrocław

Aranżacja perfumeryjnego stoiska w sportowej łaźni wprowadza gości w zakłopotanie. Hostessa zachęca do przetestowania i zaaplikowania wydzieliny, będącej mieszanką potu członków drużyny piłkarskiej. Pot, uważany za afrodyzjak i rodzaj fetyszu, w przypadku graczy stanowi symbol walki, wysiłku, męstwa. Opakowany w szklaną materię, dla jednych staje się obiektem pożądania a dla innych obrzydzenia.

 

TOP

Purity

2011-2015, instalacja, piaskowane płytki gresowe, 180 x 180 cm

Projekt stanowi niemal niezauważalną interwencję w przestrzeń galerii dopóty, dopóki przemieszczający się goście nie pozostawią na nim śladów swojej obecności. W wyniku użytkowania sterylnych, białych, lśniących płytek podłogowych fragmenty powierzchni tworzące napis ulegają zabrudzeniu, dzięki czemu staje się on w ogóle widoczny. Jednocześnie poprzez zintegrowane z brudem słowo ‘purity’ zatraca swoje znaczenie. Tworzy się antynomia, swoisty oksymoron. Obiekt jest świadectwem upływającego czasu, wraz z którym zyskuje nową wartość. Brud, uważany za produkt uboczny codziennego życia i w wielu sferach objęty tabu, staje się tu elementem pożądanym.

TOP

The Power of waste

2011, site-specific
Realizacja w ramach rezydencji „Shaping the New" – Koszyce (Słowacja)


dokument 1 [pdf]
dokument 2 [pdf]
dokument 3 [pdf]

„Czasem nazbiera się tyle brudu, że wydaje się po prostu marnotrawstwem go wyrzucić”
Stanisław Jerzy Lec

Chcąc poznać specyfikę miasta poszukiwałam alternatywnych sposobów jego eksplorowania. Wyznaczyłam sobie cel: iść przed siebie, gubić się i nie wracać tymi samymi drogami.

Zamiast turysty (pasywnego konsumenta) stałam się podróżnikiem, nastawionym na bezpośrednie doświadczenia, odkrywającym ukryte w przestrzeni znaczenia, odsłaniającym nowe oblicza miasta.

Odrzuciłam główne szlaki, wnikając w to, co jest pomijane na turystycznych mapach, zapuszczając się w najbardziej nieczyste zakątki wielkiej płyty. To właśnie blokowiska stanowią największy odsetek przestrzeni miasta, to tu żyje, mieszka i pracuje większość Koszyczan. Dość jednorodne społeczeństwo, wszystko wyglądające prawie tak samo. Zafundowałam sobie dwumiesięczne deja vu.

 

Kluczem wypraw były śmieci, odpady. W kontekście przygotowań do Europejskiej Stolicy Kultury 2013 zadaję pytanie o kondycję Koszyczan w obliczu kulturalnej transformacji miasta. Jest to próba poszukiwania tożsamości nie poprzez dobra kulturowe, które są zachowywane, pielęgnowane, rekonstruowane, ale przez pryzmat odrzuconych rekwizytów kultury materialnej, czyli tego, co w mniemaniu jednostki utraciło wartość, stało się zbędne, wypadło poza główny obieg - wyrzucanie jako zanegowanie. Zwracam uwagę na to, że poza mainstreamem aktywności kulturalnej istnieje przestrzeń, która mogłaby poszerzyć wiedzę na temat kultury i rzeczywistych potrzeb jej odbiorców o nowe wartości. Kultura nie może istnieć bez swego zaprzeczenia.

 

Czym jest śmieć? Wartościowanie przedmiotów odbywa się przez subiektywne postrzeganie. Według Mary Douglas jest to po prostu materia „nie na miejscu”. Śmieci powstają w wyniku wprowadzania porządku, poprzez naturalną selekcję tego, czego człowiek już nie potrzebuje. Eliminowanie jako akt wolności jest wytwarzaniem nowej rzeczywistości, a więc jest działaniem produktywnym.

 

Skoro śmietnik może być magazynem zasobów kulturowych, to w jaki sposób da się „odzyskiwać” te odpady? Czy faktycznym problemem jest unicestwianie śmieci czy też niedocenianie ich potencjału? Śmieci są nam obojętne dopóki nie zaczynają śmierdzieć.


Rezultatem projektu jest video – wywiady z mieszkańcami Koszyc oraz karty pocztowe, obrazujące fragmenty przestrzeni publicznej ze śladami powstałymi w wyniku przemieszczania koszy na śmieci. Niczym punkty na mapie zdają się one na stałe wpisywać w topografię miasta. Motyw ten posłużył do wzbogacenia mapy Koszyc o nowe obszary do odkrywania kultury, określone w legendzie jako „Culture for free”.

Do instytucji Koszyce – Europejska Stolica Kultury 2013, Kosit – firmy odpowiedzialnej za oczyszczanie miasta oraz do Prezydenta Miasta Koszyce zostały wysłane pisma z prośbą o wprowadzenie dodatkowych kontenerów na odpady kulturowe. Bez odpowiedzi.

TOP

In situ

2011, site-specific, ziemia, drut
Realizacja w ramach sympozjum „Fenomen Gemer" – Ozdany (Słowacja)

Fragmenty spękanej skorupy ziemi, uniesione lekko ponad jej powierzchnię, zdają się lewitować. Symbolizują proces rekultywacji wyrobiska gliny, który w imię zachowania równowagi powinien nastąpić.

TOP